Rozwój norm ISO: mierzenie postępów w zakresie zrównoważonego rozwoju w branży poligraficznej

Laurel Brunner podkreśla rosnący wpływ norm ISO na promowanie zrównoważonego rozwoju w branży poligraficznej. Nowe wskaźniki, w tym norma ISO 16759 dotycząca śladu węglowego oraz seria norm ISO 22067 dotycząca sprawozdawczości środowiskowej, stanowią niezbędne narzędzia dla drukarni. Normy te upraszczają procedury związane z przekazywaniem złożonych danych i zapewniają zgodność z zmieniającymi się przepisami środowiskowymi UE.

Skąd wiadomo, czy branża poligraficzna i wydawnicza stają się coraz bardziej zrównoważone? Cóż, nie wiadomo, ponieważ nie dysponujemy uniwersalnymi wskaźnikami ani wspólnymi punktami odniesienia. Mamy jednak coraz więcej drobnych oznak poprawy. Rozpatrywane łącznie sugerują one, że rzeczywiście zmierzamy w kierunku poprawy naszej zrównoważoności środowiskowej.

Jednym z przykładów jest wzrost liczby norm ISO poświęconych zrównoważonemu rozwojowi w branży poligraficznej. Komitet Techniczny ISO nr 130 ds. technologii graficznych posiada grupę roboczą zajmującą się wyłącznie normami zrównoważonego rozwoju w zakresie ochrony środowiska dla drukarni i wydawnictw. ISO opublikowało już kilka dokumentów opracowanych przez grupę roboczą TC130, a dwa kolejne są w trakcie opracowywania. Normy te zapewniają firmom poligraficznym i wydawniczym szereg narzędzi, które pomagają im prowadzić działalność w sposób bardziej zrównoważony pod względem środowiskowym.

Norma ISO 16759 to narzędzie do obliczania śladu węglowego nakładu drukarskiego, a tym samym poszczególnych wydrukowanych produktów. Norma ISO 20690 pomaga drukarniom i producentom pras cyfrowych w ustaleniu zużycia energii podczas pracy ich urządzeń do druku cyfrowego. Służy ona do pomiaru zużycia energii elektrycznej przez cyfrowe prasy produkcyjne charakteryzujące się stosunkowo niewielką liczbą zatrzymań i uruchomień, zazwyczaj są to małogabarytowe prasy cyfrowe wykorzystywane do drukowania dużych nakładów. ISO 21632 to analogowy dokument dotyczący urządzeń do druku cyfrowego wyposażonych w wiele trybów pracy, a więc charakteryzujących się dużą liczbą zatrzymań i uruchomień. Są to zazwyczaj drukarki cyfrowe wielkoformatowe stosowane w sektorach produkcji oznakowań i ekspozytorów oraz druku specjalistycznego.

Grupa robocza ISO TC130 opracowuje również serię norm ISO 22067. Określa ona wymogi dotyczące sposobu, w jaki producenci drukarek powinni informować o aspektach środowiskowych swoich produktów. Aspekty środowiskowe to czynniki, które mogą mieć wpływ na środowisko, takie jak wykorzystanie materiałów i energii. Seria norm ISO 22067 ma na celu znaczne uproszczenie procesu udzielania odpowiedzi na pytania klientów dotyczące zrównoważonego rozwoju w kontekście środowiskowym.

Dla drukarni obsługujących duże marki norma ISO 22067-1, określająca ogólne wymagania dotyczące druku, okaże się szczególnie pomocna w realizacji złożonych zleceń dotyczących danych. Jest ona również bardzo przydatna, jeśli chcesz wyjaśnić kryteria zrównoważonego projektowania produktu poligraficznego. Norma ISO 22067-1 może pomóc w spełnianiu wymagań klientów związanych z zgodnością z dyrektywą Unii Europejskiej (UE) w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz rozporządzeniem UE w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów. Jeśli masz klientów, których dotyczą te przepisy, będą oni oczekiwać, że jako drukarnia lub wydawca dostarczysz dane dotyczące zrównoważonego rozwoju na potrzeby ich sprawozdawczości.

ISO jest w trakcie publikacji drugiej części serii norm ISO 22067. Norma ISO 22067-2 dotyczy konkretnie wykończenia druku. Obejmuje ona wymagania dotyczące ujawniania aspektów środowiskowych związanych z produktami poligraficznymi, takimi jak zszywanie, kleje, elementy ozdobne i tym podobne. Obejmuje to również takie kwestie, jak stosowane substancje chemiczne, emisje i odpady.

Obecnie trwają prace nad normą ISO 22067-3 dotyczącą sprawozdawczości w zakresie aspektów środowiskowych drukowanych tekstyliów oraz nad normą ISO 19311. Norma ISO 19311 określa wymagania dotyczące sprawozdawczości w zakresie oceny zrównoważonego rozwoju środowiskowego przedsiębiorstwa. Dzięki niej zrównoważony rozwój środowiskowy branży poligraficznej i wydawniczej zostaje dostosowany do szerszych ram prawnych. Oczekuje się, że prace nad normami ISO ułatwią funkcjonowanie firmom poligraficznym i wydawniczym, dzięki czemu osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju będzie łatwiejsze dla wszystkich stron. Stopniowo opracowywane są narzędzia, które pomogą drukarniom i wydawnictwom w dalszym dążeniu do zrównoważonego rozwoju.