Papieren verpakkingen in 2030: uitdagingen en kansen

Een onderzoek van DHBW en Heidelberg voorspelt groei in papieren verpakkingen, gedreven door de keuze van de consument en EU-regelgeving (PPWR). Maar om van papier een duurzaam kunststofalternatief te maken, moet de uitdaging van barrièrecoating worden opgelost. Papier heeft betaalbare, effectieve coatings nodig om vocht en vet tegen te houden. Bedrijven als Heidelberg en Solenis werken aan de integratie van deze oplossingen op schaal.

Volgens een recent onderzoek van de Coöperatieve Staatsuniversiteit van Baden-Württemberg (DHBW) en Heidelberg is papier de toekomst van verpakkingen. Papier is duidelijk te verkiezen boven plastic vanuit een afvalperspectief, maar de duurzaamheid van papier als verpakking is misschien niet zo eenvoudig. De studie Future of Packaging 2030 stelt dat de volumes van flexibel verpakkingspapier tegen het einde van het decennium jaarlijks met 4,5% zullen groeien. Dit is niet echt veel gezien de lage basis waarop de cijfers zijn gebaseerd. Daar zijn redenen voor.

Flexibele papieren verpakkingen moeten bijvoorbeeld een soort coating hebben die een barrière vormt. De barrière voorkomt bijvoorbeeld migratie van inkt in voedsel. Het houdt verdamping tegen, wat voor veel voedingsmiddelen nodig is om versheid te garanderen. Er moet rekening worden gehouden met de kosten hiervan en dat is een van de redenen waarom de vezelgebaseerde opties voor flexibele verpakkingen nog steeds beperkt zijn. Maar het lijdt geen twijfel dat mensen steeds meer kiezen voor goederen met papieren verpakkingen in plaats van plastic. Dit is een belangrijke drijfveer.

Heidelberg wil graag nieuwe zakelijke mogelijkheden ontwikkelen. Daarom werkt het bedrijf samen met Solenis, een producent van barrièrecoatings voor papier en karton. Men hoopt dat de samenwerking een betaalbare manier oplevert om coatings voor vezelverpakkingen direct te integreren in flexodruk. En natuurlijk zou het proces moeten werken op de Boardmaster-pers van Heidelberg.

Naast commerciële belangen en consumentenvoorkeuren is er de nieuwe Verordening van de Europese Unie betreffende verpakking en verpakkingsafval (PPWR). Volgens de PPWR moeten tegen 2030 alle verpakkingen die in de EU op de markt worden gebracht, recyclebaar zijn. Tegen die tijd moeten recyclingsystemen voor verpakkingen ook economisch haalbaar en wijdverspreid zijn. De combinatie van wetgeving, consumententrends en technologische vooruitgang maakt dit waarschijnlijk.

Dat de Heidelberg-studie concludeert dat er tegen 2030 meer flexibele verpakkingen op papierbasis beschikbaar zullen zijn, is geen verrassing. Natuurlijk groeit de markt nu de afhankelijkheid van plastic steeds sneller afneemt. Heidelberg behartigt zijn eigen belangen en die van zijn aandeelhouders. Maar er moet nog veel gebeuren voordat het doel van Heidelberg werkelijkheid wordt. Papieren substraten voor verpakkingstoepassingen moeten goedkoper zijn dan hun plastic equivalenten. De bezorgdheid over de effectiviteit van de barrièrefunctie van papier moet worden weggenomen. Papier kan geen vocht, zuurstof of vet tegenhouden zonder coating. De duurzaamheid van deze nieuwe coatings is een belangrijke factor voor duurzaamheid. Dit is van belang voor veel industriële sectoren, zoals voedingsmiddelen en dranken, cosmetica enzovoort. Als we eenmaal oplossingen hebben, hebben we manieren nodig om ze op schaal te laten functioneren. Papier kan inderdaad het antwoord zijn, maar er moet nog veel werk worden verzet.